Overheden remmen mobiliteit consument

Gemeenten en rijksoverheid zullen het nooit direct toegeven, maar toch is de kans groot dat vanwege hun (financiële)beleid steeds minder consumenten stadscentra bezoeken. De kosten voor het openbaar vervoer, brandstof en het parkeren rijzen de pan uit. Zo denken gemeenten nog steeds dat consumenten zich niet laten leiden door de hoogte van de parkeergelden. Mensen die ik spreek geven aan zowel minder steden te bezoeken alsook de verblijfsduur in de stad te beperken vanwege de hoge parkeergelden. Roermond vormt hierop een uitzondering omdat de bezoekers van het Designer Outlet voor slechts €3 een hele dag kunnen parkeren. In de binnenstad zelf betaalt men weer andere prijzen. Prijzen die de consument liever niet betaald en hierdoor zo kort mogelijk in de stad verblijft. Een gemiste kans voor winkeliers, horeca en musea. Steeds meer steden worden bezocht door uitsluitend consumenten uit de directe omgeving, en het liefst zo kort mogelijk. Om consumenten buiten de regio naar de stad te trekken wordt al een stuk moeilijker. Dan gaan de totale kosten die de consument moet maken een belangrijke rol spelen.

De volgende berekening maakt e.e.a. duidelijk:

Met de auto vanuit Thorn naar Maastricht:

55 km. enkel / retour 110 km
Brandstof: Benzine á € 1,70 per liter
Wagen verbruikt 1 op 11
Parkeren: Parkeergarage Vrijthof á € 3,53 per uur
Aankomst 10:00 uur / Vertrek: 16:00 uur
De kosten die men moet maken om Maastricht te bezoeken:

10 liter benzine á € 1,70 = € 17,-
6 uur parkeren á € 3,53 = € 21,18
Totale autokosten € 38,18

Voor een gezin met twee kinderen van 12 jaar en ouder zijn de kosten per openbaar vervoer nog veel hoger dan de kosten met de auto. Men moet eerst met de bus van Thorn naar Roermond en van daaruit met de trein naar Maastricht. Deze investering doet bijna niemand. Alleen al de enkele treinreis voor één persoon kost €12,98. De kosten voor een enkele reis met de bus van Thorn naar Roermond bedragen € 3,34. De totale kosten voor een enkele reis bedragen per persoon: € 16,32 . De totale kosten voor het gezin voor een dagje Maastricht met het openbaar vervoer: € 130,56

Deze berekening maakt duidelijk waarom consumenten minder mobiel zijn en sommige steden mijden omdat ze te weinig bieden voor de kosten die men moet maken om er te komen. Steden die dit imagoprobleem hebben zijn het eerste de dupe. Consumenten “investeren” namelijk niet in een “reisje stad” als de stad naast winkels niets te bieden heeft. Omdat iedere winkelstad steeds meer op elkaar gaat lijken, gaan consumenten steeds minder winkelen en bezoeken ze steeds minder andere winkelsteden. Hierdoor wordt het voor elke winkelstad steeds belangrijker om naast winkels ook iets te bieden op het gebied van beleving, cultuur, fun of recreatie. In Limburg hebben steden als Weert, Sittard, Geleen, Heerlen en Kerkrade een imagoprobleem en ondervinden veel concurrentie van steden als Venlo, Roermond en Maastricht.

Een andere bijkomstigheid is dat, vanwege het gebrek aan toegevoegde waarde en onderscheidend vermogen, winkelsteden met een imagoprobleem steeds meer concurrentie krijgen van de webshops die beter inspelen op de behoefte  en de wensen van de consument.

Gemeenten zouden er goed aan doen om, net als ondernemers, te investeren in toegevoegde waarde en onderscheidend vermogen. Veel aandacht en kapitaal gaat naar de ontwikkeling van outletcentra of nieuwe winkelboulevards. Verder investeert men in het “binnenhalen” van grote ketenorganisaties. Kleine zelfstandige winkeliers krijgen niet de aandacht die ze verdienen. Terwijl juist zíj het “surplus” vormen van een winkelcentrum. Zonder deze zelfstandige ondernemers is bijna elk stadswinkelcentrum hetzelfde. Juist een grote diversiteit aan winkels vergroot de kans dat consumenten uit de regio (maar ook daarbuiten) het winkelcentrum gaan bezoeken. Maar niet alleen de overheid en gemeenten zijn schuld, ook de zelfstandige ondernemer moet zichzelf meer tonen. De meeste consumenten oriënteren zich op het internet alvorens ze tot een aankoop overgaan. Veel, zo niet de meeste, winkeliers zijn met hun producten of hun collectie op internet niet te vinden. Ook winkeliers moeten meer tijd en kapitaal investeren in het aantrekken van een eigen publiek, eigen klanten. De passieve opstelling die veel winkeliers er op na houden om internet te integreren in hun businessmodel gaat veel zelfstandigen opbreken. Vooral deze passieve opstelling is vaak de reden waarom gemeenten (en ook banken) geen of in elk geval te weinig energie en kapitaal investeren in de kleine zelfstandige ondernemer.

Blog archief