Retail: Wie neemt verantwoordelijkheid!

Inmiddels richt ik me ruim 2 jaar op de zelfstandige retail. Vooral één belangrijke lering heb ik hieruit kunnen trekken. De retail is een moeilijke beroepsgroep om mee samen te werken. Ze functioneren zeer individueel. Iedereen is er voor zichzelf aan. Het is een zeldzaamheid als je een winkelier tegenkomt die echt samenwerkt met een andere winkelier. Ze zien elkaar eerder als concurrent dan als collega. Als men al samenwerkt is dit op een niveau van winkelclusters, winkelstraten, winkelpleinen, overdekte winkelcentra enz. En dan nog zie je dat het niet lukt om écht samen te werken.

Bijeenkomsten die worden georganiseerd worden slecht bezocht. Gemaakte afspraken worden niet door iedereen nagekomen. Er wordt vooral met anderen gepraat over collega-ondernemers. Zelden zie je een verenigd, goedlopend ondernemersoverlegorgaan dat een heel stedelijk winkelcentrum omvat. Alles is versplinterd waardoor men ook geen ijzer met handen kan breken. Discussies die worden gevoerd met gemeenten, vastgoedeigenaren, banken enz. lopen in veel gevallen op niets uit. Er is geen duidelijke vertegenwoordiging van winkeliers. Gemeenten en vastgoedeigenaren vertikken het (en terecht) om in gesprek te gaan met de diverse vertegenwoordigers van de verschillende ondernemersclusters. Deze processen om de versplinterde ondernemersgroeperingen op één lijn te krijgen zijn veel te arbeidsintensief en daarmee veel te duur. Het gevolg is dat er hierdoor niets of te weinig in gang wordt gezet.

Juist deze opstelling van de zelfstandige retail is er de oorzaak van dat banken, leveranciers, gemeenten, vastgoedeigenaren noch andere instellingen zich voor deze groep sterk willen maken. Ze zijn weliswaar tot elkaar veroordeeld, zelfs afhankelijk van elkaar, maar hébben niets met elkaar. Ze zitten in dezelfde carrousel, draaien eindeloos rondjes, maar komen nergens.
Jarenlang hebben de KvK, MKB-Nederland en Hoofbedrijfschap Detailhandel (sinds januari 2014 niet meer actief) dit geprobeerd. Helaas zonder succes. Naast Detailhandel Nederland (behartigt de collectieve sociale en economische belangen van de winkeliers op nationaal niveau) is er  momenteel geen enkele organisatie actief die op detailniveau de zelfstandige retailer één op één bijstaat. Hiervoor blijkt ook weinig interesse vanwege de ervaringen die men opdoet met de zelfstandige retail.

Het is onbegrijpelijk dat een belangrijke branche als de detailhandel, waar 800.000 mensen hun brood verdienen bij 140.000 bedrijven (winkels, ambulante handelaren en webshops), kansen om zich te positioneren binnen een maatschappelijke context gewoon laten liggen. Als de detailhandel zelf zich meer bewust zou zijn van het feit dat ze een belangrijke bijdrage leveren aan de leefbaarheid en aantrekkelijkheid van stads- en dorpskernen, zou dat zeker hun zienswijze tot samenwerken veranderen.

Vooral gemeenten en de rijksoverheid laten de uitholling van de detailhandel gelaten over zich heen komen als een fenomeen van deze tijd. Steeds meer winkels sluiten de deuren. Er zijn inmiddels dorpen waar geen winkel meer te vinden is. Deze ontwikkeling is volgens hen niet tegen te houden. Reactie van gemeenten en kennisinstellingen: “De consument wil dit!”
 
Dit is natuurlijk klinkklare onzin! Gemeenten moeten de burger beter faciliteren. Zeker nu ouderen in de toekomst, veel langer dan nu het geval is, zelfstandig moeten blijven wonen. Deze groep neemt in aantal als maar toe. Omdat ouderen steeds meer inboeten op hun mobiliteit, worden primaire winkelvoorzieningen in de dorpskernen als maar belangrijker. Vooral voor de sociale contacten. Hierin moeten gemeenten en vastgoedorganisaties gaan investeren: “Betaalbare winkellocaties voor ondernemers”.

Eén ding is zeker. Winkels blijven in trek bij de consument. Niet alleen nu, maar ook in de toekomst. Maar je kan het menig winkelier niet kwalijk nemen dat ze niet zijn opgewassen tegen het internetgeweld van de kapitaalkrachtige pure players en winkelketens. Hoe kan een winkelier het opnemen tegen bv. Bol.com. Een miljoenenbedrijf met veel geld en een professionele marketing- en ICT-staf. Onmogelijk!

Blog archief